Zo na het delen van mijn fantastische Tinder-avontuur stroomde mijn messenger-inbox volledig vol met allerlei nieuwe kandidaten.
Ik kreeg even een déjà-vu voorgeschoteld van afgelopen weekend.
Dan zou je bijna denken dat deze berichten beter waren. Ze hadden de tekst immers gelezen met mijn bevindingen en daarnaast was er duidelijk uit op te maken waar ik nou precies naar op zoek was. Voor het geval dat dat nog niet echt duidelijk was; emotionele volwassenheid en diepgang.
Bovendien konden ze de reacties lezen onder het bericht van de dames die massaal reageerden en het volledig herkenden. Grappig, maar vooral ook heel pijnlijk.
Je zou dus bijna, bijna (niet helemaal!) denken dat ze vooruitgang boeken. Helaas. En als klap op de vuurpijl mocht ik dan toch ook nog een fantastische reactie ontvangen onder het originele bericht.
Een reactie die met de vinger naar mij wees. Ik moest mijn profiel aanpassen en niet reageren op de verkeerde mannen. 🤡 Heel bijzonder want deze man die de handleiding wel wist voor te schrijven (mansplaining!) had mijn profiel nog nooit gezien of bekeken. Heel bijzonder ook dat de vele reacties op het schrijven hem niet lieten nadenken over zijn medesoort, maar de schuld gewoon verschuift naar al die vrouwen die het verkeerd doen (victim blaming!).
Hè snappen jullie dat dan niet vrouwen? Jullie profiel is het probleem! Daar had ik namelijk neergezet dat ik van diepgang houdt en van lange wandelingen door de natuur. Jaa, dat vraagt natuurlijk om s*x (zwemles of een massage op een luchtbed, duhh!).
Snappen jullie het dan niet dat Joost eigenlijk een viezerik is, dat dat niet op zijn voorhoofd staat, maar dat je dat maar gewoon moet gokken voordat je überhaupt het gesprek gaat voeren. Het zijn tenslotte niet ALLE mannen. Het ligt aan jou dat je Joost het voordeel van de twijfel geeft! Je moet dat gesprek gewoon niet aangaan.
Tja, dat moet je toch van te voren weten vrouwen dat Joost geen goede intenties heeft (want het zijn NIET alle mannen 🤡😂). Dat ligt gewoon aan jou. Jij benaderd de verkeerde mannen. Je vraagt er zelf om.
Maar alle gekheid op een stokje. De liefdesverklaringen die ik gisteren mocht ontvangen via messenger waren wellicht nog spannender dan die ik op Tinder mocht ontvangen (ook een stuk dramatischer). Zo werd er hier en daar ellende over de schutting gegooid en uitgebreid verslag gedaan over toxische exen en het traumatische verleden. Heel emotioneel volwassen dat begrijp je wel (hier had ik natuurlijk zelf om gevraagd! Mijn tekst over mijn Tinder-ervaring is natuurlijk DE uitnodiging. Hè Wen, snap je dat dan niet?!)
Als je dan op de man af vraagt waarom ze een betere kandidaat denken te zijn, krijg ik een uitgebreide omschrijving van mijn eigen uiterlijk. Nee, ja ik had mezelf natuurlijk nog niet in de spiegel bekeken.
Het grappige is wel dat dezelfde grootheidswaanzin gewoon weer terug te zien is. Hè dat is toch ook wel weer fijn vertrouwd natuurlijk. Allemaal flink wat jaren ouder en zichzelf nog nooit in de spiegel bekeken. De gelijkwaardigheid waar ik naar zocht (zoals eerder beschreven) is als een speld in een hooiberg.
Maar goed we mogen natuurlijk niet op het uiterlijk oordelen, want dat doen onze lieve mannen natuurlijk ook helemaaal niet. Zij lezen liever teksten en leren daarvan in plaats van vrouwen te benaderen omdat ze zulke mooie ogen hebben en sproetjes. Helemaal niet oppervlakkig, nee zij gaan voor diepgang!
Daar ging mijn vrouwenhart natuurlijk direct sneller van kloppen (hartkloppingen 😩) van al die heerlijke berichtjes. Wat een verwennerij.
Ik heb besloten dat ik ‘hide and seek’ ga spelen. Ik verstop me en jij (ja, jij in m’n inbox!) zoekt therapie!
Wendy Minten 🌸
Reactie plaatsen
Reacties