Spiegeltje

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand...

Je eigen kinderen zijn vaak je grootste spiegel. Natuurlijk vind je het niet altijd leuk om die spiegel te bekijken, maar vaak is dat wel een oplossing voor je persoonlijke issues. Daarbij: wanneer jij jouw spiegel schoon veegt, helpt je daarbij ook je kind.

 

Vandaag mocht ik even wakker worden met een spiegel recht in mijn gezicht. Ik had m'n ogen nog maar half open of ik zag een bom van whatsappjes op m'n scherm. "Jeetje, had ik mijn geluid vannacht uit staan?" Mijn zestienjarige dochter is met de klas een paar dagen naar Parijs. Nadat ik haar midden in de nacht had afgezet op school, mocht ik natuurlijk niet de auto uitstappen om haar uit te zwaaien (hallo, dik voorschut! dat snap je natuurlijk wel). Let op; dit is spiegel nummer 1. 

Ik vroeg mezelf af waarom mijn dochter zich schaamt voor mij, en zeker toen ik een andere ouder gezellig tussen het meiden clubje zag staan met een sigaret in haar mond. En 'Auw'! dat steekt! Natuurlijk ben ik direct doorgereden, ik wilde geen discussie veroorzaken of ongemakkelijke gevoelens voordat ze haar reis ging voortzetten. (wederom een mooie spiegel)

 

Ik besloot het los te laten, en bedacht me dat het normaal puberaal gedrag was. Toen ze eenmaal in Parijs was aangekomen stuurde ze hoe geweldig ze het had en mocht ik enkele foto's ontvangen. Ik was blij te horen dat ze zich goed vermaakte en het stelde me gerust. 

 

Tijdens het lezen van een boek later die middag heb ik het geluid van mijn telefoon op stil gezet, omdat ik niet gestoord wilde worden. Blijkbaar ben ik vergeten het geluid weer aan te zetten, want vanmorgen werd ik wakker en met een scheef oog zag ik een bom aan app berichten op mijn scherm. Natuurlijk voelde ik een lichtelijke paniekaanval, want mijn dochter zit immers ergens in Frankrijk. 

 

Ze schrijft dat ze zich erg rot voelt omdat er iets is voorgevallen met een klasgenoot. Met het zelfde meisje die haar afgelopen verjaardag had laten zitten en toch niet zo'n geweldige vriendin bleek te zijn. Ze voelt zich niet gehoord door de docent omdat ze haar kant van het verhaal niet uit de doeken mocht doen, maar deze al dreigde met een consequentie (voor mijn dochter).

 

Ik probeer haar te kalmeren, maar vooral mijn begrip te tonen. Ik bekijk de tijdstippen van de berichten, rond middennacht, maar ze reageert meteen. Ze zitten momenteel aan het gezamenlijk ontbijt en ze stuurt dat de docent haar vroeg of ze goed geslapen had. Dit verbaasd haar, gezien het voorval van gister. Geduldig leg ik haar uit dat de docent waarschijnlijk ook baalt van de situatie en misschien ook niet weet hoe met deze "meiden- situatie' om te gaan. (eerlijk is eerlijk, waar pubermeiden zijn = drama) 

Ik adviseer haar gewoon te genieten van het moment (ze is tenslotte in Parijs!!). Geniet van je dag en maak plezier met je eigen vrienden. 

 

Wanneer een van mijn spiegels een barstje vertoont, ga ik altijd op onderzoek bij mezelf. Wat is er aan de hand? Wat krijg ik te zien? Wat speelt er daadwerkelijk? Tijd voor trigger onderzoek!

 

De eerste spiegel was het feit dat ik mezelf niet mocht laten zien. Met de direct daarop volgende spiegel dat ik het accepteerde en mezelf niet liet horen. Niet erg, soms is het gewoon beter om niet in discussie te gaan, je kunt het beter oplossen door gewoon in je spiegel te kijken. Wanneer iedereen dit zou doen, zou het veel ruzie en woordenwisselingen besparen (tip!). 

De tweede spiegel is dat mijn dochter zich niet gehoord voelt (dit waren letterlijk haar woorden).

 

Dat zijn twee prachtige spiegels en heel helder voor mij, want de afgelopen dagen verschuil ik me in mijn comfort zone. Ik weet heel goed wat ik nou precies wil, maar durf het niet door te zetten of uit te voeren. Ik maak mezelf niet zichtbaar, maar juist heel onzichtbaar door de omstandigheden zoals ze nu zijn maar te 'accepteren' en in mijn veilige bubbel te blijven hangen. Wil ik de groei doormaken die ik wens, mag ik uit mijn comfort zone stappen en tot actie over gaan. Ja, daar is lef en moed voor nodig, maar ik ben het waard om mezelf te laten zien!

 

Conclusie: wanneer ik mezelf niet laat zien, wordt ik ook niet gehoord. Kunnen anderen mijn ook niet zien, kunnen anderen mij ook niet horen of geven wat ik nodig heb. 

 

Wat ga je daaraan veranderen Wendy? 

Mijn prijslijst maken en mijn doelen kenbaar maken. Uit mijn comfort zone stappen en de wereld laten zien wat ik wil en wat mijn doelen zijn. Overgaan tot actie en de angst naar liefde transformeren. 

Wish me goodluck!

 

Liefs Wendy Minten

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.